۲۵آوریل ۲۰۲۵ - یک مطالعه ی اخیر که در مجله دیابت، چاقی و متابولیسم منتشر شده است، یک نشانگر بیولوژیکی بالقوه مرتبط با سلامت روان را در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ تازه تشخیص داده شده (T2D) شناسایی کرد.

این مطالعه نشان داد که افراد مبتلا به دیابت نوع ۲تازه تشخیص داده شده که سطح نوروپیلین-۱محلول(۱sNRP-) در خون آنها پایین است بیشتر احتمال دارد که افسردگی را تجربه کنند. نکته قابل توجه این است که ۴۵ درصداز بیماران مبتلا به افسردگی، سطح ۱sNRP- کمتری داشتند در حالی که این رقم در بین افراد بدون علائم افسردگی تنها ۲۲ درصد بود که نشان دهنده ارتباط قوی بین سطح پایین۱ sNRP-و افسردگی است.

گیرنده نوروپیلین-1 (NRP-1) یک گلیکوپروتئین مهم تراغشایی است که نقش قابل‌ توجهی در توسعه سیستم‌های عصبی و قلبی-عروقی، تنظیم ایمنی و احتمالاً عوارض مرتبط با دیابت ایفا می‌ کند. حضور گسترده آن در بافت‌ هایی مانند مغز، قلب، کلیه‌ها، شبکیه، سلول‌ های بتای پانکراس و ماکروفاژهای بافت چربی، نشان‌ دهنده تأثیرات فیزیولوژیکی گسترده آن است.

با توجه به اهمیت زیستی آن، دکتر ای. او. ملین و همکارانش از آزمایشگاه تحقیقاتی دیابت در مرکز بیومدیکال دانشگاه لوند در سوئد، به بررسی رابطه بین سطح sNRP-1 و افسردگی در افراد تازه تشخیص داده ‌شده با دیابت نوع ۲ پرداختند و به شناسایی یک نشانگر زیستی بالقوه برای ارزیابی زودهنگام سلامت روانی در این گروه اشاره کردند.

برای این منظور، محققان یک مطالعه چند مرکزی و مقطعی شامل بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 2 تازه تشخیص داده شده که از طریق آزمایش خون تأیید شده بودند، انجام دادند. آنها داده‌هایی را در مورد عوامل مختلفی از جمله جنسیت، سطح نوروپیلین-1 محلول(با sNRP-1 پایین که کمتر از 226 نانوگرم در میلی‌ لیتر تعریف می‌شود)، افسردگی و اضطراب ارزیابی شده با استفاده از آزمون‌ های روانشناختی، استفاده از داروهای ضد افسردگی، شاخص توده بدنی (BMI)، هموگلوبین A1c، سطح پپتید C و سابقه بیماری قلبی عروقی جمع ‌آوری کردند. برای درک بهتر این ارتباط‌ ها، آنها تجزیه و تحلیل رگرسیون چندگانه را با استفاده از افسردگی و سطح پایینsNRP-1  به عنوان پیامدهای اصلی انجام دادند.

یافته‌های کلیدی این مطالعه به شرح زیر بود:

•  این مطالعه شامل ۸۳۷ بزرگسال ۱۸تا ۹۴ساله بود که ۳۸ درصد آنها زیر ۶۰سال سن داشتند.

•  بیماران افسرده(119 نفر) میزان بالاتری از اضطراب (۶۴ درصد در مقابل ۱۴ درصد)، مصرف داروهای ضد افسردگی ( ۳۶درصد در مقابل ۱۴درصد)، سطح پایینsNRP-1 (۴۵ درصد در مقابل ۲۲ درصد)، عدم فعالیت بدنی (۴۲ درصد در مقابل ۲۹ درصد)، سیگار کشیدن (۲۰ درصد در مقابل ۱۲درصد) و BMI بالاتر را در مقایسه با افراد غیر افسرده(718 نفر) نشان دادند.

•  افسردگی به طور مستقل با اضطراب(نسبت شانس تعدیل‌شده یا AOR=۱۱.۷)،sNRP-1  پایین(AOR=۳.۳)،BMI  بالاتر(AOR=۱.۱به ازای هر کیلوگرم بر متر مربع) و عدم فعالیت بدنی(AOR=۱.۸) مرتبط بود.

• در بیماران جوان ‌تر (کمتر از ۶۰سال)، سطح پایین sNRP-1 به طور مستقل با افسردگی(AOR=3.3)، سابقه انفارکتوس میوکارد(AOR=3.8) و سن کمتر(AOR=0.97 در سال) مرتبط بود.

 •در بیماران مسن‌تر (بالای ۶۰سال)، سطح پایین sNRP-1 با افسردگی(AOR=3.1) و سن کمتر در گروه(AOR= 0.97 در سال) مرتبط بود.

این یافته ‌ها نشان داد که سطح پایین نوروپیلین-1 محلول، به شدت با افسردگی در بزرگسالانی که دیابت نوع ۲برای آنها تازه تشخیص داده شده، مرتبط است. این ارتباط در تمام گروه‌های سنی مشهود بود. در میان بیماران جوان ‌تر (زیر ۶۰سال)، سطح پایین sNRP-1 همچنین به طور مستقل با انفارکتوس میوکارد از قبل موجود و سن کمتر مرتبط بود که نشان‌ دهنده رابطه ی پیچیده ‌تری در این زیرگروه است. در بیماران مسن ‌تر، افسردگی و سن کمتر در گروه همچنان به طور قابل توجهی با کاهش سطحsNRP-1  مرتبط بودند.

نویسندگان نتیجه گیری کردند که «این یافته ‌ها نشان می ‌دهد که sNRP-1 ممکن است به عنوان یک نشانگر زیستی بالقوه برای شناسایی افراد در معرض خطر بالای افسردگی در مراحل اولیه دیابت نوع 2 عمل کند».

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/low-soluble-neuropilin-1-levels-linked-to-depression-in-newly-diagnosed-type-2-diabetes-patients-study-147206